Kunnen psychedelische Microdoses gebruikt worden voor de behandeling van ADHD?

ADHD en microdoseren. Geschreven door: Iva Totomanova

De laatste tijd is er een golf van belangstelling voor psychedelische stoffen, zowel vanuit recreatief als wetenschappelijk oogpunt. Steeds meer mensen gebruiken psychedelica om hun welzijn of productiviteit te verhogen. Daarom wordt er steeds meer onderzoek gedaan naar de effecten, voordelen en nadelen van het gebruik van microdoses psychedelica.

Organisaties gericht op Psychedelisch Onderzoek

Er bestaan talloze organisaties die zich bezig houden met dit onderwerp, zoals de MIND Foundation, de OPEN Foundation, de multidisciplinary association for psychedelic studies (MAPS) en het Heffter Research Institute. Deze richten zich onder meer op het uitvoeren van psychedelisch onderzoek en het promoten van het therapeutisch gebruik ervan. Onderzoek naar psilocybine laat veelbelovende resultaten zien voor psychische aandoeningen zoals therapieresistente depressie en posttraumatische stressstoornis (PTSS), en heeft een ‘doorbraaktherapie’-status gekregen van de FDA1.

Studies tonen inderdaad aan dat psilocybine minstens zo effectief lijkt te zijn als conventionele antidepressiva. Training in psilocybine-ondersteunde psychotherapie wordt aangeboden door bedrijven als COMPASS.

Een nieuw therapeutisch gebied van onderzoek naar psychedelica?

Naast stemmingsstoornissen is een ander therapeutisch gebied waar psychedelica kunnen worden toegepast de behandeling van ADHD (Attention Deficit and Hyperactivity Disorder).

ADHD is een veel voorkomende chronische aandoening, die een grote impact kan hebben op iemands kwaliteit van leven. De symptomen omvatten doorgaans problemen met cognitie en executieve functies, zoals het concentreren en vasthouden van de aandacht, het vinden van motivatie om te werken, en problemen met leren en geheugen, maar de stoornis omvat ook stemmingsstoornissen en impulsiviteit2.

ADHD en huidige medicatie: de onvervulde medische behoefte

De huidige eerstelijnsbehandeling voor ADHD zijn stimulerende medicijnen. Deze zijn op korte termijn veilig en effectief, wanneer ze in de voorgeschreven doses worden ingenomen. Deze stimulantia hebben echter een slechte werkzaamheid op de lange termijn3, omdat ze kunnen leiden tot onaangename bijwerkingen en ontwenningsverschijnselen4.

Ook wordt geschat dat bij ongeveer 30% van de ADHD-patiënten stimulantia ofwel niet effectief genoeg zijn, ofwel de bijwerkingen niet worden verdragen5. Er is dus een medische behoefte aan betere medicijnen voor deze aandoening, en psychedelische microdoses kunnen gunstig blijken te zijn.

Microdoseren voor ADHD

Onderzoek naar deze aandoening is nog steeds schaars, maar het komt langzaam op gang en voorlopig anekdotisch bewijs laat veelbelovende resultaten zien. Een microdoseringsbenadering voor het toedienen van psychedelica is misschien meer geschikt voor behandeling van ADHD, omdat dit geen enkele vorm van bijwerkingen met zich meebrengt. Het biedt daarentegen cognitieve en emotionele voordelen. Dit maakt dat psychedelica beter geschikt lijkt te zijn voor alledaagse taken. Dit is vergelijkbaar met hoe men chronische stimulerende medicatie zou nemen voor ADHD.

Albert Hoffmann, de Zwitserse chemicus die LSD synthetiseerde, is zelfs voor het gebruik van kleine doses psychedelica als alternatief voor Ritalin6. Van James Fadiman, een pionier op het gebied van onderzoek naar microdosering, is ook gemeld dat hij het gebruik van microdoses suggereert als een “extreem gezond” alternatief voor Adderall7.

In dit artikel ligt de focus op dit onderwerp en wordt ingegaan op wat microdosering is en waarom het mogelijk een veiligere en effectieve manier is voor de behandeling van ADHD. Om dit punt kracht bij te zetten zullen de effecten van psychedelica op de hersenen kort worden besproken, evenals vooronderzoek op dit gebied.

Microdosering als een potentieel veiligere manier om ADHD te behandelen

Microdosering als een potentieel veiligere manier om ADHD te behandelen

Psychedelica zijn een van de veiligste en bekendste soorten drugs. Ze hebben verwaarloosbare effecten op het lichaam en je gaat er niet door aan door puur fysieke complicaties door een overdosis. Ze leiden evenmin tot langdurige fysiologische veranderingen.

Psychedelica hebben ook een zeer laag verslavingspotentieel, omdat ze fysiek niet lonend zijn8,9. De intensiteit van de ‘trip’-ervaring brengt niettemin inherente risico’s met zich mee. Hogere doses kunnen het optreden van psychologische bijwerkingen verhogen. Dit kan de ervaring van een ‘bad trip’ zijn, vergezeld van verwarrende gedachten en onaangename emoties.

Hoewel de incidentie van ongewenste psychologische gebeurtenissen aanzienlijk wordt verminderd wanneer er een juiste set en setting is, is microdosering een potentieel veiligere manier om psychedelica te gebruiken. Microdosering bedwelmt de gebruiker niet en maakt het mogelijk om alledaagse taken uit te voeren zoals men dat normaal zou doen.

Wat is microdoseren?

Microdosering is het gebruik van doses die onder de drempel voor een ‘trip’ liggen, en dus geen ‘trip’-ervaring met de bijbehorende hallucinaties, ego-ontbinding en intense emoties inhoudt. In feite zou men helemaal geen subjectieve effecten moeten voelen (d.w.z. zich min of meer nuchter voelen) om de dosis als een juiste microdosis te beschouwen, en niet alleen als een zeer kleine dosis (zie tabel 1).

Microdosering omvat nog steeds dezelfde werkingsmechanismen, gebruikt dezelfde neurotransmitters en werkt op dezelfde hersengebieden als grotere doses. Microdosering leidt dus tot cognitieve en emotionele veranderingen, ook al zijn die subtiel en misschien niet zo expliciet voelbaar.

In navolging van deze logica, en na voldoende onderzoek ter zake, zou microdosering een geschikte manier kunnen zijn om psychedelische stoffen toe te dienen, zoals men zou doen met de momenteel beschikbare medicijnen voor ADHD.

Psychedelische Substantie Dosis*
Psilocybine-bevattende paddenstoelen (gedroogd; oraal ingenomen) 0.1-0.5 g
LSD (oraal ingenomen) 6-20 µg
DMT (gerookt) 8-9 mg
Tabel 1. Dosis voor sommige klassieke psychedelica die worden beschouwd als onder de drempel van een trip, en dus een microdosis. *Het bereik van deze dosis zijn gebaseerd op een gemiddeld lichaamsgewicht van 70 kg.
Deze tabel is aangepast uit hun artikel, met toestemming van Polito en Liknaitzky (2021)
https://doi.org/10.31234/osf.io/edhqz.

 

Hoe beïnvloeden psychedelica de hersenen?

Veranderingen in neurotransmitterniveaus

Klassieke psychedelica, waaronder LSD, DMT en psilocybine, oefenen hun effecten voornamelijk uit door de afgifte van serotonine, maar ze beïnvloeden ook de niveaus van andere neurotransmitters, zoals dopamine en glutamaat.

Serotonine

Het activeren van serotoninereceptoren in de frontale hersengebieden kan bepaalde hersenfuncties verbeteren die betrokken zijn bij het uitvoerend functioneren, de aandacht en het geheugen10,11. Aangezien ADHD in sommige van deze frontale cerebrale regio’s als disfuncties wordt gekenmerkt, kunnen psychedelica bijzonder gunstig zijn voor deze aandachtsstoornis.

Dopamine

Bovendien kan het verhogen van dopamine betrokken zijn bij de verbetering van leer- en geheugenmechanismen en het vergroten van de motivatie voor doelgericht gedrag12,13.

Moeilijkheden met leren, motivatie en het uitvoeren van doelen is een cruciale stoornis bij ADHD die de kwaliteit van leven ernstig kan schaden. Het verhogen van het dopaminegehalte kan sommige van deze symptomen verminderen.

Daarnaast tonen hersenbeeldvormingsstudies14 aan dat herhaalde blootstelling aan psychedelica leidt tot een langdurige toename van dopaminereceptoren. Aangezien ADHD-patiënten een tekort hebben in hun dopaminesysteem, lijken psychedelica goed te passen om het dopaminegehalte te verbeteren.

Glutamaat

Glutamaat is de belangrijkste prikkelende neurotransmitter in de hersenen. Een toename van de activiteit ervan kan bijdragen aan een grotere connectiviteit tussen verschillende hersengebieden. Daarnaast kan het bijdragen aan grotere neuroplasticiteit en verbeterd leren en geheugen15. Dit kan ook een mogelijke match zijn met ADHD, aangezien de stoornis stoornissen omvat in de verbindingen en dus de communicatie tussen sommige hersengebieden3.

Veranderingen in hersenfunctie

Het gebruik van psychedelica kan ook leiden tot functionele veranderingen in sommige delen van de hersenen, voornamelijk frontale gebieden en delen van het limbische systeem. Aangezien die hersengebieden over het algemeen betrokken zijn bij emotieregulatie, geheugen, leren en uitvoerende functies, is het veranderen van hun functie cruciaal voor ADHD.

Amygdala

Van psilocybine is aangetoond dat het de activiteit van de amygdala vermindert – een onderdeel van het limbische systeem dat voornamelijk betrokken is bij het ervaren van angst en negatieve emoties16. Het verminderen van activiteit in deze regio kan gunstig zijn voor stemmingsstoornissen zoals depressie, maar kan ook gunstig zijn voor mensen met aandoeningen zoals ADHD, aangezien ADHD ook hyperactiviteit in de amygdala vertoont.

Cortico-striatal-thalamo-corticale (CSTC) circuit

Psychedelica werken ook in op het zogenaamde cortico-striatal-thalamo-cortical (CSTC) circuit, dat een terugkoppeling is van onderling verbonden hersengebieden in zowel frontale als diepere delen van de hersenen, die uitvoerende functies reguleren, zoals leren en geheugen10. Dit circuit is ook aangetast bij ADHD, wat leidt tot enkele van de executieve disfuncties die bij de stoornis worden waargenomen. Door de activiteit ervan te veranderen, kunnen psychedelica bijdragen aan het normaliseren van de werking van deze feedbacklus. Zo worden enkele symptomen van ADHD verlicht.

Veranderingen in de hersenstructuur

Bij langdurig en herhaald gebruik van psychedelica kan de structuur van bepaalde hersengebieden met de tijd veranderen. Dit zou kunnen wijzen op een mogelijk langduriger therapeutisch effect in vergelijking met de huidige stimulerende medicatie. Dit zal echter in toekomstige studies explicieter moeten worden getest.

Niveaus van BDNF

Sommige onderzoeken17 hebben aangetoond dat het gebruik van psychedelica de niveaus van de van hersenen afgeleide neurotrofe factor (BDNF) verhoogt. Deze trofische factor speelt een rol bij de groei en ontwikkeling van neuronen en bevordert de expressie van bepaalde genen die verband houden met neurale plasticiteit. Hersenplasticiteit, ook wel neuroplasticiteit genoemd, is een term die verwijst naar het vermogen van de hersenen om te veranderen en zich aan te passen als gevolg van ervaring. Dit kan met name nuttig zijn om te leren, en dus ook gunstig voor ADHD-patiënten.

Hersenplasticiteit

Dezelfde studie17 toonde aan dat psychedelica de structurele plasticiteit van de hersenen kunnen bevorderen. Dit gebeurd door het aantal plaatsen in neuronen te vergroten waar ze kunnen communiceren met andere neuronen (dendritische stekels genoemd). Dit effect wordt ook bereikt bij het toedienen van amfetaminen zoals Adderall.

Psychedelica waren echter ook in staat om de dichtheid van deze dendritische stekels te vergroten, terwijl amfetamine dat niet kon. Dit zou kunnen wijzen op een mogelijk vergelijkbaar werkingsmechanisme in zowel psychedelica als stimulerende middelen en suggereren dat psychedelica minstens zo effectief kunnen zijn als stimulerende medicatie voor de behandeling van ADHD.

Wetenschappelijk onderzoek: de effecten van microdosering op ADHD

Rigoureus wetenschappelijk onderzoek met gecontroleerde experimentele studies naar de effecten van microdosering op ADHD-patiënten ontbreekt. Sommige anekdotische bewijzen wijzen echter op het nut van psychedelica bij de behandeling van de aandachtstekortstoornis. Veel van deze effecten zijn zelfgerapporteerd door microdoseerders in observationele onderzoeken en zijn nog niet bevestigd door placebogecontroleerde experimentele onderzoeken, dus ze mogen niet als een feit worden beschouwd. Toch wijzen deze onderzoeken wel op een mogelijk gunstig effect van psychedelica op ADHD-patiënten.

Onderzoek in gezonde vrijwilligers

Het is vrij algemeen bekend dat microdosering van psychedelica nuttig kan zijn voor productiviteit, aandacht, creativiteit en leren, en door Silicon Valley-professionals is gebruikt om hun prestaties op het werk te verbeteren18.

Door onderzoek naar microdosering bij gezonde vrijwilligers is bevonden dat psychedelica geassocieerd zijn met verbeteringen in cognitie, aandacht en focus. Deelnemers merkten een afname van gedachtendwalen en afleidbaarheid, en zagen verbeteringen in het verwerken en uiten van hun emoties. Hierdoor verbeterde de geestelijke gezondheid19,20,21.

Psychedelica superieur aan stimulerende medicijnen?

Een onderzoek uitgevoerd door het Korps Mariniers naar nieuwe prestatieverhogende medicijnen concludeerde dat psychedelische microdoses mogelijk superieur zijn aan ADHD-medicijnen voor cognitieverbetering, en niet zoveel negatieve effecten produceren22. Deze resultaten moeten echter nog worden bevestigd in andere onderzoeken.

Studies bij ADHD-patiënten

Helaas is, zoals ook hierboven vermeld, momenteel alleen anekdotisch onderzoek met ADHD-patiënten beschikbaar. Niettemin delen veel mensen met de diagnose ADHD hun positieve ervaringen met microdosering online, en uit deze gegevens blijkt ook het mogelijke gebruik van psychedelica bij de behandeling van deze aandoening.

Minder bijwerkingen

Observationele studies van vrijwilligers die microdosering gebruiken, illustreren dat er een specifieke interesse is in microdosering van ADHD-patiënten. Uit deze onderzoeken blijkt dat een groot percentage van de microdoseerders de aandoening heeft en de bijwerkingen van hun stimulerende medicatie willen verminderen door deze te combineren of te vervangen door psychedelische microdoses23,24. In een ander observationeel zelfrapportageonderzoek6 vonden de onderzoekers een subgroep van deelnemers die specifiek microdoseerden om hun ADHD-symptomen te verlichten, en die deelnemers rapporteerden verbeteringen na microdosering, met minder bijwerkingen in vergelijking met stimulerende middelen.

No crash after dose wears out

A recently published paper conducting an online questionnaire among users of psychedelic-themed websites found that those diagnosed with ADHD consistently rated psychedelic microdoses as more efficacious than conventional stimulant medications25. The authors of the paper argued that this might be due to the lack of unwanted effect connected to microdosing – these do not produce a ‘crash’ after their effect has worn off and do not require daily dosing, like stimulants do, which might act to further decrease any instances of side effects.

Wat betekent dit allemaal?

Concluderend, lijken microdoseringen veel veiliger dan psychedelische macrodoses. En omdat ze geen intense, mystieke ervaring met zich meebrengen, zijn ze geschikter voor dagelijks gebruik. Zo worden ze als een ‘supplement’ gebruikt om de cognitie en het functioneren tijdens de dag te verbeteren.

Vergeleken met de huidige stimulerende medicijnen, lijken psychedelische microdoses veiliger te zijn en worden ze geassocieerd met minder ongewenste effecten.

Daarnaast kunnen ze minstens even effectief zijn in het verminderen van ADHD-symptomen.

Het is misschien ook belangrijk om te vermelden dat, hoewel dit artikel zich richt op microdosering, de ‘trip’-ervaring van een psychedelische macrodosis op zichzelf therapeutisch kan zijn, omdat macrodoses de hersenen in relatief korte tijd kunnen ‘herbekabelen’.

Die kunnen bijvoorbeeld heel nuttig zijn als onderdeel van een psychotherapeutisch programma om dieper in het eigen bewustzijn te duiken en te proberen de eigen geest beter te begrijpen.

Ongebruikte mogelijkheid tot genezing

Het is duidelijk dat deze medicijnen een groot potentieel hebben voor therapeutisch gebruik en specifiek voor ADHD. Daarom zullen ze zeker in verder onderzoek moeten worden onderzocht. Deze krachtige stoffen hebben een nog onaangeboord vermogen als middel voor genezing.

Naar mijn (auteur) mening moet deze kracht worden aangewend en gebruikt om niet alleen de kwaliteit van leven van ADHDers of andere patiënten te verbeteren, maar van iedereen die het kan gebruiken.

Desalniettemin kunnen er op dit moment geen harde conclusies worden getrokken over de klinische bruikbaarheid van psychedelica, aangezien onderzoek nog in de kinderschoenen staat en rigoureuze experimentele studies bij patiëntenpopulaties ontbreken. Alle hier genoemde resultaten moeten worden ondersteund door meer gecontroleerde klinische onderzoeken om betrouwbaardere relaties tussen psychedelica en ADHD vast te stellen.

Beperkingen van onderzoeken naar Microdosering en ADHD en suggesties voor verder onderzoek

Het is belangrijk om te vermelden dat veel van de reeds uitgevoerde onderzoeken naar ADHD en microdoseren methodologische beperkingen hebben. Dit maakt het moeilijk om de resultaten te interpreteren en op een eerlijke manier met elkaar te vergelijken. Het meeste bewijs is bijvoorbeeld gebaseerd op zelfrapportages en vragenlijsten, wat betekent dat de waarheidsgetrouwheid en nauwkeurigheid van deze rapporten niet kan worden gemeten.

Ten eerste

rekruteren de meeste van deze onderzoeken vrijwilligers, dus natuurlijk alleen een bepaalde groep mensen (degenen die psychedelica microdoseren) nemen deel aan het onderzoek. Dit is geen representatieve populatie voor de algemene bevolking. Deze resultaten zijn zodoende mogelijk niet waar te nemen wanneer ze worden toegepast op alle mensen. Vanwege het ontbreken van een gestandaardiseerd protocol voor microdosering, gebruiken verschillende onderzoeken verschillende doseringsregimes – sommige elke dag, andere eenmaal per week. De frequentie van microdoses kan een grote invloed hebben op de effecten die ze hebben, omdat deze zo subtiel zijn en de grote verscheidenheid maakt vergelijking van verschillende onderzoeken gebrekkig.

Ten tweede

is er niet ‘één’ dosis die als een microdosis wordt beschouwd, maar eerder een reeks doses onder een bepaalde drempel (zie tabel 1). Omdat het kan zijn dat de optimale dosering en het doseringsregime per persoon verschillen, bemoeilijkt dit de interpretatie van resultaten en vergelijking tussen studies verder.

Verdere ontwikkelingen in het veld zouden zich moeten concentreren op het aanpakken van enkele van deze methodologische beperkingen. Zo kunnen de voordelen worden gemaximaliseerd en de mogelijke ongewenste effecten van microdosering worden geminimaliseerd.

Disclaimer

Geen van de informatie in dit artikel is medisch advies. Neem geen beslissingen over uw gezondheid alleen op basis van de hier gepresenteerde informatie. Het is altijd aan te raden om contact op te nemen met een arts of gezondheidsprofessional voordat u wijzigingen aanbrengt in uw medicatieroutine of psychedelica combineert met andere soorten drugs. Blijf Veilig!

 

Iva Totomanova

Iva Totomanova

is een 23-jarige studente uit Bulgarije en woont nu zo’n 5 jaar in Nederland. Ze heeft in 2020 haar Bachelor of Science in Cognitive Neuroscience and Psychology behaald aan University College Utrecht en is momenteel bezig met haar Master Cognitive and Clinical Neuroscience aan de Universiteit Maastricht.

Haar primaire persoonlijke en onderzoeksinteresse ligt op het gebied van psychedelische wetenschap, en ze is gepassioneerd om dit onderzoeksgebied in haar carrière verder te ontwikkelen. Ze gelooft van harte in het therapeutisch potentieel van deze stoffen.

Ze is ook vastbesloten om deze kennis toe te passen in een klinische setting om de mentale gezondheid en het welzijn van mensen te verbeteren. Iva’s huidige onderzoeksfocus ligt op het gebruik van microdoses voor het verlichten van ADHD-symptomen, en ze is verheugd om verder in dit onderwerp te duiken.

U kunt Iva per e-mail bereiken op: i.totomanova@gmail.com

Link naar Iva’s LinkedIn Profiel

 

Ben je geinteresseerd in Magische Truffels?

Als dit het geval is, is de eerste stap om de juridische status van dit product te bekijken voor waar u woont. Als je eenmaal weet dat je ze legaal kunt bestellen of bezitten, kunnen de voordelen van microdosering de jouwe worden voor een betaalbare prijs.

Microdosebros..nl is jouw online smartshop waar we magic truffels verkopen aan heel Europa. Als je meer wilt weten over deze geweldige kans, neem dan gerust contact met ons op als je vragen hebt of plaats vandaag nog een bestelling.

 

Learn More about Microdosing | MB Superfoods - Microdose Bros

 

Meld u aan om meer te weten te komen over het microdoseren van Psilocybine Truffels! Bekijk de winkel om meer paddenstoelenproducten te zien zonder de psychedelische effecten, maar met verschillende gezondheidsvoordelen.

Bezoek voor al je vragen onze Instagram-pagina voor meer informatie. Ons team staat klaar om al je vragen te beantwoorden!

Referenties

  1. Marks, M. (2021, October 11). A Strategy for Rescheduling Psilocybin. Scientific American. https://www-scientificamerican-com.mu.idm.oclc.org/article/a-strategy-for-rescheduling-psilocybin/
  2. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub.
  3. Rubia, K., Alegria, A., & Brinson, H. (2014). Imaging the ADHD brain: disorder-specificity,medication effects and clinical translation. Expert review of neurotherapeutics, 14(5), 519-538.
  4. Meijer, W. M., Faber, A., van den Ban, E., & Tobi, H. (2009). Current issues around the pharmacotherapy of ADHD in children and adults. Pharmacy world & science, 31(5), 509-516.
  5. Banaschewski, T., Roessner, V., Dittmann, R. W., Janardhanan Santosh, P., & Rothenberger, A. (2004). Non–stimulant medications in the treatment of ADHD. European child & adolescent psychiatry, 13(1), i102-i116.
  6. Fadiman, J., & Korb, S. (2019). Might microdosing psychedelics be safe and beneficial? An initial exploration. Journal of psychoactive drugs, 51(2), 118-122.
  7. Leonard, A. (2015, November 20). How LSD Microdosing Became the Hot New Business Trip. Rolling Stone. https://www.rollingstone.com/culture/culture-news/how-lsd-microdosing-became-the-hot-new-business-trip-64961/
  8. Nichols, D. E. (2016). Psychedelics. Pharmacological reviews, 68(2), 264-355.
  9. Johansen, P. Ø., & Krebs, T. S. (2015). Psychedelics not linked to mental health problems or suicidal behavior: A population study. Journal of Psychopharmacology, 29(3), 270-279.
  10. Vollenweider, F. X. (2001). Brain mechanisms of hallucinogens and entactogens. Dialogues in Clinical Neuroscience, 3(4), 265-279.
  11. Carhart-Harris, R. L., Leech, R., Hellyer, P. J., Shanahan, M., Feilding, A., Tagliazucchi, E., … & Nutt, D. (2014). The entropic brain: a theory of conscious states informed by neuroimaging research with psychedelic drugs. Frontiers in human neuroscience, 8, 20.
  12. Vollenweider, F. X., & Kometer, M. (2010). The neurobiology of psychedelic drugs: implications for the treatment of mood disorders. Nature Reviews Neuroscience, 11(9), 642.
  13. Nichols, C. D., & Sanders-Bush, E. (2002). A single dose of lysergic acid diethylamide influences gene expression patterns within the mammalian brain. Neuropsychopharmacology, 26(5), 634-642.
  14. Bouso, J. C., Palhano-Fontes, F., Rodríguez-Fornells, A., Ribeiro, S., Sanches, R., Crippa, J. A. S., … & Riba, J. (2015). Long-term use of psychedelic drugs is associated with differences in brain structure and personality in humans. European Neuropsychopharmacology, 25(4), 483-492.
  15. Riedel, G., Platt, B., & Micheau, J. (2003). Glutamate receptor function in learning and memory. Behavioural brain research, 140(1-2), 1-47.
  16. Kyzar, E. J., Nichols, C. D., Gainetdinov, R. R., Nichols, D. E., & Kalueff, A. V. (2017). Psychedelic drugs in biomedicine. Trends in pharmacological sciences, 38(11), 992-1005.
  17. Ly, C., Greb, A. C., Cameron, L. P., Wong, J. M., Barragan, E. V., Wilson, P. C., … & Duim, W. C. (2018). Psychedelics promote structural and functional neural plasticity. Cell reports, 23(11), 3170-3182.
  18. Kelly, J. (2020, January 17). Silicon Valley Is Micro-Dosing ‘Magic Mushrooms’ To Boost Their Careers. https://www.forbes.com/sites/jackkelly/2020/01/17/silicon-valley-is-micro-dosing-magic-mushrooms-to-boost-their-careers/?sh=cc2de815822a
  19. Hutten, N., Mason, N., Dolder, P., Theunissen, E., Liechti, M., Feilding, A., … & Kuypers, K. (2020). Cognitive and subjective effects of different low ‘micro’ doses of LSD in a placebo-controlled study. European Neuropsychopharmacology, 31(S1), S63-S64.
  20. Polito, V., & Stevenson, R. J. (2019). A systematic study of microdosing psychedelics. PLoS One, 14(2), e0211023.
  21. Polito, V., & Liknaitzky, P. (2021, December 15). The emerging science of microdosing: A systematic review of research on low dose psychedelics (1955 – 2021). https://doi.org/10.31234/osf.io/edhqz
  22. Albayrak, M. E. (2019). Microdosing. Marine Corps Gazette.
  23. Rosenbaum, D., Weissman, C., Anderson, T., Petranker, R., Dinh-Williams, L. A., Hui, K., & Hapke, E. (2020). Microdosing psychedelics: Demographics, practices, and psychiatric comorbidities. Journal of Psychopharmacology, 34(6), 612-622.
  24. D’Angelo, L. S. C., Savulich, G., & Sahakian, B. J. (2017). Lifestyle use of drugs by healthy people for enhancing cognition, creativity, motivation and pleasure. British Journal of Pharmacology, 174(19), 3257-3267.
  25. Hutten, N. R., Mason, N. L., Dolder, P. C., & Kuypers, K. P. (2019). Self-rated effectiveness of microdosing with psychedelics for mental and physical health problems amongst microdosers. Frontiers in psychiatry, 10, 672.